Leasing pojazdów w rachunkowości

Zgodnie z ustawą o rachunkowości, środek trwały będący przedmiotem leasingu zalicza się do aktywów trwałych Korzystającego (a więc jest to leasing finansowy), jeżeli umowa spełnia co najmniej jeden z następujących warunków:

  • przenosi własność przedmiotu umowy leasingu na Korzystającego po zakończeniu okresu jej trwania,
  • zawiera prawo do nabycia przedmiotu leasingu przez Korzystającego, po zakończeniu okresu na jaki została zawarta, za cenę niższą od wartości rynkowej z dnia nabycia - chodzi w tym przypadku o nabycie środka trwałego przez Korzystającego,
  • okres, na jaki została zawarta, pokrywa się w przeważającej części z przewidywanym okresem ekonomicznej użyteczności środka trwałego lub prawa majątkowego, przy czym nie może on być krótszy niż ¾ tego okresu - prawo własności środka trwałego może być (ale nie musi), po okresie trwania umowy, przeniesione na Korzystającego,
  • suma opłat, pomniejszonych o dyskonto, ustalona w dniu zawarcia umowy i przypadająca do zapłaty w okresie jej obowiązywania, przewyższa 90% wartości rynkowej przedmiotu umowy na dzień zawarcia umowy - w sumie opłat branej pod uwagę przy weryfikacji tego warunku uwzględnia się wartość końcową przedmiotu umowy, którą Korzystający zobowiązuje się zapłacić z tytułu jego nabycia; nie bierze się natomiast pod uwagę płatności na rzecz Korzystającego za świadczenia dodatkowe, podatków oraz składek na ubezpieczenie środka trwałego, jeżeli Korzystający pokrywa je niezależnie od opłat za używanie,
  • zawiera przyrzeczenie Finansującego do zawarcia z Korzystającym kolejnej umowy o oddanie w odpłatne używanie tego samego przedmiotu lub przedłużenia umowy dotychczasowej, na warunkach korzystniejszych od przewidzianych w dotychczasowej umowie,
  • przewiduje możliwość jej wypowiedzenia, z zastrzeżeniem, że wszelkie powstałe z tego tytułu koszty i straty poniesione przez finansującego pokrywa Korzystający,
  • przedmiot umowy został dostosowany do indywidualnych potrzeb Korzystającego - spełnienie tego warunku oznacza, iż z dużą dozą prawdopodobieństwa środek trwały zostanie nabyty przez Korzystającego, nawet jeśli nie zostało to wprost przewidziane w umowie.

W związku z tym skutkiem spełnienia któregokolwiek z tych warunków jest:

  • zaliczenie przedmiotu leasingu do aktywów bilansowych Korzystającego,
  • dokonywanie odpisów amortyzacyjnych przez Korzystającego i zaliczanie tych odpisów do bieżących kosztów,
  • zaliczanie do bieżących kosztów jedynie części odsetkowej raty leasingowej (część kapitałowa – zobowiązanie).

Pozostałe transakcje, które nie spełniają żadnego z powyższych warunków są – zgodnie z ustawą o rachunkowości - transakcjami leasingu operacyjnego
i przedmiot leasingu nie jest ujmowany w bilansie Korzystającego.